شخصیت و نگرش در سازمان

هر سازمان ترکیبی از افراد با شخصیت ها، ارزش ها و نگرش های مختلف است. شخصیت و ویژگی ها رفتار و توانایی کارمندان را نشان می دهد. سازمانها افرادی را استخدام می کنند که معتقدند دانش، مهارت، توانایی، شخصیت و ارزش ها ی آنها می تواند سازمان را به اهدافش برساند.

نقش شخصیت و نگرش در سازمان

شخصیت بخشی از رفتار افراد در محل کار است، زیرا شیوه ای که مردم فکر می کنند، احساس می کنند و رفتار می کنند بر بسیاری از جنبه های محل کار تأثیر می گذارند. نگرش، یکی دیگر از عوامل مهم در اینجا می باشد که درنظر گرفته می شود. شخصیت افراد بر رفتار آنها در گروه ها، نگرش ها و نحوه تصمیم گیری آن ها تاثیر می گذارند.
امروزه در مراحل استخدام، بسیاری از سازمان ها تلاش می کنند که متقاضیانی را که بیشتر با فرهنگ شرکت خود سازگارند را استخدام کنند. سازمان ها می خواهند افرادی را با ویژگی ها و نگرشی های مثبت را برای ایجاد یک محیط  کاری سالم، استخدام کنند.

اهمیت شخصیت

شخصیت، مجموعه ای از ویژگی های فردی متمایز، از جمله انگیزه ، احساسات، ارزش ها، علاقه ها، نگرش ها و صلاحیت ها می باشد. این عوامل مجموعه ای از ویژگی های است که نشان دهنده خصوصیات فرد است، که در رفتار او در بسیاری از موقعیت ها منعکس می شود.
این ویژگی ها، خصوصیات یک کارمند را از لحاظ شخصیت، نگرش و سبک کاری تعیین می کند. در مدیریت چالش های روزمره، شخصیت این افراد بر تصمیمات گرفته شده در سازمان تاثیر می گذارد. به عنوان مثال، یک مدیر نمی تواند انگیزه کارکنان خود را که به طور مستقیم بر کیفیت خدمات تاثیر می گذارند، نادیده بگیرد. شخصیت مدیر به شدت بر انگیزه، رهبری و عملکرد او تاثیر می گذارد. با درک بهتر یک مدیر می توان می توان بهرتین افراد را در جایگاه های مناسب خود قرار داد.

صفات شخصیت

سازمان ها در طول سال ها کار می کنند و به موقعیت ها واکنش نشان می دهند. امروزه آنها سطوح کمتر و شفافیت بیشتری دارند. مدیران، مشارکت بیشتری را با زیردستان در تمام سطوح دارند. تغییر در جهت شغل های بر مبنای دانش و تمرکز بر مشتری است، حتی در سطوح نسبتا پایین در سازمان ها، استقلال بیشتری را به وجود آورده است.

الگوهای رفتاری در حال توسعه است و در آن روان شناسان تلاش می کنند تا ویژگی های شخصیت فردی را شناسایی و اندازه گیری کنند، که اغلب آنها ویژگی های شخصیتی است که نسبتا پایدار هستند مثل اعتماد، دوستی، شاد بودن و ...
نظریه پردازان شخصیت مدرن، کاستا و مک کری، مطالعه خود را در مورد یک مدل «5 صفت» که امروزه در بین روانشناسان پذیرفته شده است، منتشر کرده است. این 5 جنبه ی شخصیت به عنوان 5 عامل و گاهی اوقات به اسم پنج بزرگ نامیده می شود.

صفات شخصیتی 5 بزرگ

تعدادی از صفات در افراد وجود دارد که می توانند افراد را رتبه بندی یا اندازه گیری کند. با این حال، پنج ویژگی اصلی شخصیتی به نام پنج عامل، به صورت یک مدل شده است که برای استفاده در شرایط سازمانی ارزش محسوب می شود.
هر یک از این 5 ویژگی شخصیتی، نسبت به افراد دیگر، فرکانس یا شدت احساسات، افکار یا رفتارهای فرد را توصیف می کند. هر فرد دارای 5 مورد از این صفات است، اما در درجه ی آن متفاوت است.
برای مثال، ما می توانیم دو مدیر را از نظر "تحمل" توصیف کنیم. اما در درجه ی سطح تحمل آنها، تفاوت قابل توجهی وجود دارد.

نگرش و شخصیت در سازمان

این مدل، افراد را با ویژگی های زیر در سطوح گوناگون از محدوده زیاد تا کم تعریف می کند.

وفاداری

  • امتیاز بالا: کارآمد و منظم، سفت و سخت و تک وظیفه.
  • امتیاز پایین: کمتر ساختار یافته، کم بهره، انعطاف پذیر، نوآورانه و چند وظیفه ای.

موافق بودن

  • امتیاز بالا: همکاری، می تواند مطیع و مخالفت با دیگران باشد.
  • امتیاز پایین: تقاضا، چالش برانگیز و رقابتی، گاهی حتی بحث انگیز.

توافق پذیری

  • امتیاز بالا: انرژی، تعاونی، گفتگو، مشتاق و به دنبال هیجان.
  • امتیاز پایین: دلسوز نیستند، درک آنها دشوار است، حتی کمی عجیب و غریب.

کسب کردن تجربه

  • امتیاز بالا: مبتدی ها، کنجکاو و گاهی اوقات غیر واقعی است.
  • امتیاز پایین: عملی و گاهی اوقات در برابر تغییرات مقاومت می کند.

عصبانیت

  • امتیاز بالا: آرام و منطقی. گاهی اوقات می توان درک کرد که به عنوان فردی تنبل و ناتوان در انجام امور جدی است.
  • امتیاز پایین: هشدار، اضطراب و گاهی اوقات بی درنگ نگران است.

5 صفات شخصیتی در یک دنباله و پشت سر هم وجود دارد. هر یک از این پنج ویژگی، ابعاد فردی را تشکیل می دهد که می تواند به صورت مستقل اندازه گیری شود.
صفات شخصیتی باید در هر دو بعد مثبت و منفی در نظر گرفته شوند.

صفات دیگر شخصیتی ( خود متغیرها)

محققان علاوه بر "پنج بزرگ"، ابعاد و ویژگی های مختلف شخصیتی را نیز پیشنهاد کرده اند. که خود متغیر نامیده می شوند. درک شخصیت خود، خودپنداره در نظریه شخصیت نامیده می شود و جزء متغیرهای مهم است که در رفتار سازمانی کاربرد دارند که شامل نظارت بر خود، اعتماد به نفس، خودکارآمدی و غیره است.

  • عزت نفس: شایستگی خودسازی مربوط به سطوح بالاتر عملکرد و رضایت شغلی است. افراد با عزت نفس کم تجربه بالایی از شک و سوال در مورد خود را دارند.
  • نظارت بر میزان توانایی خود: همان قدر موثر است که نظارت بر ظاهر او در شرایط اجتماعی.
  • خودکارآمدی: اعتقاد به تواناییهای فرد است که می تواند با موفقیت یک کار خاص را انجام دهد. یک فرد ممکن است خودکفائی بالایی در موفقیت تحصیلی داشته باشد ، اما خود کارآمد بودن در رابطه با توانایی او در تعمیر ماشین است.

بنابراین شخصیت بر عملکرد فرد در ابعاد مختلف در محل کار اثر می گذارد. هر شخصیتی برای هر موقعیت شغلی مناسب نیست، بنابراین سازمان ها باید با توجه به ویژگی های شخصیتی خود، وظایف و نقش های مربوطه را تعیین کنند. این می تواند منجر به افزایش بهره وری و رضایت شغلی شود.

نظرات کاربران

نظر خودتان را بنویسید