مدیریت موجودی در زنجیره تامین

همانطور که در اهداف عمده زنجیره تامین دیده می شود، یکی از اهداف اساسی مدیریت زنجیره تامین، این است که اطمینان حاصل شود که تمام فعالیت ها و عملکردها در سراسر شرکت مدیریت می شود.

مدیریت موجودی در زنجیره تامین

اگر چه موجودی به عنوان یک مسئولیت برای کارایی مدیریت زنجیره تامین محسوب می شود، با این حال مدیران زنجیره تامین نیاز به موجودی را تصدیق می کنند.
بسیاری از استراتژی ها که در بهینه سازی موجودی مورد استفاده قرار می گیرند، فراتر از زنجیره تامین و حداقل نگه داشتن سرمایه گذاری موجودی می باشند. مدیران زنجیره تامین به دلیل سرمایه گذاری موجودی، تمایل دارند که موجودی ها را با کمترین هزینه ممکن حفظ کنند. هزینه یا سرمایه گذاری مربوط به داشتن موجودی می تواند بالا باشد. این هزینه ها شامل هزینه های نقدی مورد نیاز برای خرید موجودی، هزینه های تامین موجودی (هزینه سرمایه گذاری در موجودی) و هزینه های مربوط به مدیریت موجودی می باشد.

نقش موجودی

قبل از شناخت نقش موجودی در زنجیره تأمین، ما باید رابطه صمیمانه بین تولید کننده و مشتری را بفهمیم. مدیریت مشتریان، رسیدگی به تقاضای آنها و ایجاد ارتباط با تولید کننده، بخش مهمی از مدیریت زنجیره های تامین است.
موارد متعددی وجود دارد که مفهوم روابط همکاری را به عنوان اصل اساسی در مدیریت زنجیره تامین مشخص می کند. با این حال، تجزیه و تحلیل عمیق تر در روابط زنجیره تامین، به ویژه روابطی که شامل جریان محصول هستند، نشان می دهد که در قلب این روابط، حرکت و ذخیره سازی موجودی نیز وجود دارد.
اساسی ترین وظایف موجودی در زنجیره های تامین به شرح زیر است:

  • تامین و حمایت از تقسیم تقاضا و عرضه.
  • مقابله موثر با جریانهای جلو و عقب در زنجیره تامین.

شرکت ها نیاز به مدیریت مبادلات و تقاضاها در سطح بالا، حتی به تقاضاهای پایین مشتریان را دارند. در این وضعیت، شرکت وارد حالتی می شود که باید تعادل بین برآورده کردن تقاضای مشتریان که با دقت و صحت پیش بینی می شود و تامین مناسب مواد و کالاها به وجود بیاید. این امر عمدتا دشوار است. این تعادل را می توان از طریق موجودی بدست آورد.

مدل های بهینه سازی

مدل های بهینه سازی زنجیره تامین، مدل هایی هستند که مسائل عملی یا واقعی زندگی را به مدل ریاضی فرموله می کنند. هدف اصلی برای ساختن این مدل ریاضی، ماکزیمم سازی یا مینیمم سازی تابع هدف است. علاوه بر این، بعضی محدودیت ها برای تعیین منطقه قابل اجرا به این مسائل اضافه می شود. ما سعی می کنیم یک الگوریتم کارا را ایجاد کنیم که تمام راه حل های ممکن را بررسی و بهترین نتیجه را در انتها برگرداند. مدل های مختلف بهینه سازی زنجیره تامین به شرح زیر می باشند:

برنامه ریزی خطی عدد صحیح مختلط

برنامه ریزی خطی عدد صحیح مختلط (MILP) یک رویکرد مدل سازی ریاضی است که برای به دست آوردن بهترین نتیجه یک سیستم با برخی محدودیت ها استفاده می شود. این مدل در بسیاری از زمینه های بهینه سازی مانند برنامه ریزی تولید، حمل و نقل، طراحی شبکه و غیره مورد استفاده قرار می گیرد.
MILP یک تابع هدف خطی با بعضی محدودیت های ایجاد شده توسط متغیرهای عدد صحیح و پیوسته است. هدف اصلی این مدل، به دست آوردن راه حل بهینه از تابع هدف است. این ممکن است حداکثر یا حداقل مقدار باشد، اما باید بدون نقض هرگونه محدودیت تحمیل شود.
می توان گفت که MILP یک مورد خاص از برنامه نویسی خطی است که از متغیرهای باینری استفاده می کند.

مدلسازی تصادفی

مدل سازی تصادفی یک روش ریاضی برای نشان دادن داده ها یا پیش بینی نتایج در شرایط تصادفی یا غیر قابل پیش بینی است.
به عنوان مثال، در یک واحد تولید، فرآیند تولید دارای پارامترهای ناشناخته ای مانند کیفیت مواد ورودی، قابلیت اطمینان ماشین آلات و شایستگی کارکنان می باشد. این پارامترها بر نتیجه فرآیند تولید تأثیر می گذارد، اما با مقادیر مطلق غیر قابل اندازه گیری است.
در این نوع موارد، که نیاز به پیدا کردن مقدار مطلق برای پارامترهای ناشناخته ای است که. نمی توان دقیقا اندازه گیری کرد، از روش های مدل سازی تصادفی استفاده می کنیم. این استرات