آیا ایرانیها زیاد لباس می‌خرند؟

آیا ایرانیها زیاد لباس می‌خرند؟

برای جواب این سوال جدول زیر  می تواند ثابت کند که ایرانیها  چندان هم به خرید البسه توجه نمی کنند. اکنون به بررسی بیشتر این صنعت و بازار مورد نظر این صنعت پرداخته خواهد شد و راهکارهای مورد نظر در آن به تفصیل مورد بحث قرار می گیرد.

 

نام کشور

هزینه پوشاک

کل هزینه

درصد از کل هزینه

آمریکا

904,800

18,979,200

4%

کانادا

987,600

18,112,800

6%

چین

229,200

2,750,400

8%

هلند

1,084,800

15,938,400

7%

نروژ

1,095,600

17,436,000

6%

مکزیک

199,200

3,640,800

5%

ایران

237,235

5,930,875

4%

 

با توجه به این آمار مشخصه که ایرانی ها نه تنها زیاد هزینه برای لباس نمی دهند بلکه نسبت به سایر ملیتها کمتر هم هزینه می کنند. حالا به نظر می رسه که با افزایش سهم لباس و کفش در سبد خرید ایرانی ها به جرات میشه این بازار رو رونق داد و از کنار آن هم کار و هم رونق اقتصادی ایجاد کرد.

اما در ایران برای این موضوع محدودیتهایی وجود دارد:

 

  1. مخالفت فرهنگی مردان با خرید لباس بیش از حد
  2. تمایل به پس انداز به جای خرید و استفاده از پول نقد
  3. عدم امکان دسترسی به تسهیلات ارزان قیمت
  4. عدم وجود برندهای معروف در بازار ایران
  5. عدم وجود برند داخلی قابل اعتماد

اما بد نیست نگاهی به کشور همسایه ترکیه بنماییم.

با توجه به شواهد موجود در صورتی که فضای بازتری برای انتخاب نوع پوشش در جامعه فراهم گردد و البته منظور پوشش غیر متعارف نیست بلکه فقط تنوع مدل و رنگ را در لباسها لحاظ نماییم و حتی محدودیتهای فرهنگی و ارزشی جامعه را هم در نظر بگیریم به نظر می رسد که افزایش 15 تا 20 درصدی در حجم خرید پوشاک چندان دور از انتظار نباشد. این رقم یعنی 2 درصدی سهم پوشاک از سبد هزینه خانوار ایرانی افزایش یابد.

به عبارت دیگر مجموعا 6 درصد از هزینه سالانه هر فرد به لباس اختصاص پیدا کند. رقم این کسب و کار در حدود  28,468,200,000,000 ریال خواهد شد. رشد بازار نسبت به وضعیت فعلی حدودا 90000 میلیارد ریال خواهد شد. اگه طبق نظر وزیر کار هزینه ایجاد هر شغل 70 میلیون تومان باشد. با این رقم حدود 136 هزار شغل ایجاد خواهد کرد. یعنی حدود 13 درصد از مشاغل مورد نیاز کشور رو با این کسب و کار می توان پوشش داد. در حالی که نیازی هم به سرمایه گذاری دولت نخواهد بود. در واقع این افزایش تقاضا و مشاغل ایجاد شده در بخشهای فروش و تولید پخش می گردد. از سوی دیگر با وضع یکسری قوانین تشویقی می توان تقاضا را به سمت تولید نیز هدایت نمود.

از مزایای این بازار و صنعت می توان به موارد زیر اشاره نمود

  1. رشد تکنولوژی تولید لباس ( بازار بزرگ، برند بزرگ )
  2. افزایش نشاط و چرخش مالی در جامعه
  3. احیای مجدد برخی از کارخانجات نساجی که اکنون ورشکسته اند
  4. ورود سرمایه خارجی
  5. اشتغال زایی بدون نیاز به سرمایه گذاری داخلی و به خصوص دولتی

 

تالیف : دکتر مهام الدین طباطبایی

 

نظرات کاربران

نظر خودتان را بنویسید